Hoofd in de wolken, voeten in de klei

Holle yn ‘e wolken, fuotten yn ‘e klaai
Fruchten yn ‘e lusthôf
Tegearre wurkje mei natuer yn ‘e winter
Harkje nei de wil fan ‘e wylch
In libbend keunstwurk is oanplante

Hoofd in de wolken, voeten in de klei
Vruchten in een lusthof
Samenwerken met natuur in de winter
Luisteren naar de wil van de wilg
Een levend kunstwerk is geplant

Head in the clouds, feet in the clay
Fruits in a garden of Eden
Collaborate with nature in winter
Listening to the will of the willow tree
A living work of art is planted

Kennismaking met Wilgentenen

Daarna kwam de echte kennismaking met Wilgentenen. Ik voelde de eerste maal het materiaal, mooi buigzaam en eigenzinnig! Het toonde dat het een samenspel wordt tussen planning,  wilgenteen en vlechters! Een mooi proces! We hebben er zin in!

de geschiedenis van het gebied,
De groentetuinen en Hoftuinen van Marijke Meu

 

We zijn vrijdag 2 febr voor de derde maal in Welsrijp geweest. In de werkschuur heerst een werkzaam sfeertje! Wij hebben de “levende tenen” bekeken die net waren afgeleverd en  hebben de laatste fase van ons ontwerp proces afgerond. Het wordt  een “ui”  op de kinderspeelplaats aan de Potmarge, waar kinderen ook in kunnen.  Op het hondenuitloopveld aan de Knoopstraat willen we drie “peulen” maken.

Alles heeft te maken met de geschiedenis van het gebied,  de groentetuinen en Hoftuinen van Marijke Meu.

We hebben  hiernaast meegewerkt aan de andere projecten, die in de schuur worden gevlochten door onze medestudenten. Maandag gaan we kijken bij enkele wilgen die nog geknot moeten worden, zodat we onze “levende tenen” nog kunnen aanvullen. Daarna willen we dan de locatie’s  en planning uitzetten zodat we aan het werk kunnen!

Hoofd in de wolken, voeten in de klei.
We hebben ons project genoemd: hoofd in de wolken, voeten in de klei.

Maandag 12 februari was dat echt zo: prachtig vriesachtig weer, hoofd in de wolken, maar zeker met de voeten of de ladders in de klei van de tuin van Afke en Jan in Wijns, wilgen knotten! Gelukkig hadden we veel hulp, Wietske en Klaas, en mijn buurman Ruurd, en Bertus en Andre. De oogst was groot! Stapels dikke en dunne tenen (gewoon echte takken) waren het resultaat. De soep van Afke was heerlijk, en hielp om even de handschoenen en mutsen uit te doen en een beetje op te warmen! Wat een mooie luchten , dreigende buien en veel zon. We hebben heel hard gewerkt maar ook genoten.

 

  

 

Vrijdag 17 februari zijn de tenen gesorteerd op dikte en lengte, opgebonden in 12 bossen van 5, 13 bossen van 10,  en 12 bossen van 20 tenen. Volgens onze berekening moet dit genoeg zijn!  Daarna hebben we de bossen met een bus naar de Potmarge gebracht en daar uitgeladen. De tenen uit Welsrijp maakten het compleet. Kortom een dag van tellen, slepen, binden, rijden. Moe maar zeer tevreden leggen we alles klaar voor maandag, als we met de constructie bezig gaan

“Papa, wat is dat? Dat was er toch niet?”
Maandag 19 februari zijn we met de hulp troepen (Klaas, Wietske, Andre) klaar voor de start. De uitgetekende cirkel ligt klaar.  Derk (docent) komt langs om te zien of hij nog van dienst kan zijn, maar gaat al snel door naar Welsrijp, waar genoeg te doen is. We zijn erg blij met Gilberto met de grondboor, van de gemeente, die voor ons geweldige gaten boort, van zo’n 40-50 cm diep. Hierin zetten we de zwaarste takken om die als frame te gaan gebruiken. Daartussen komen lichtere en dunnere tenen. Als alles staat en we het bezien besluiten we nog extra tenen aan de plantgaten toe te voegen, zodat we meer kunnen vlechten en er meer stevigheid ontstaat. Langzaamaan ontstaat eerst een grote “mand” die we later omvormen richting “UI”. Morgen gaan we weer verder. Ik vind dat het er nu al geweldig uit ziet!

Er fietst een vader langs met zijn zoontje achterop. Die roept enthousiast: “Papa, wat is dat? Dat was er toch niet?” Hij wil gaan kijken, maar Papa fietst door. Over een paar dagen komt hij zeker kijken, en kan hij zelfs de UI in!

 

 

Een weekje vakantie
23 februari 2018

“We verwachten een UI, maar moeder natuur heeft het zelf meer de vorm van een APPEL gegeven”. Tot die conclusie komen we na een paar dagen heel hard gewerkt te hebben. En daarom wordt het  bekroond met een blaadje, speciaal door Henriette gemaakt als afwerking!

We laten er nog even het touw omheen, om de vorm er goed in te laten komen, terwijl de takken zich wortelen. Ondanks de kou  ( en koud was het!!) zien we al de eerste katjes aan de taken verschijnen. Omdat veel kinderen (en ouderen)  uit nieuwsgierigheid er in gaan, en soms zelf ook wat erbij gaan planten, hebben we er toch maar een bordje aan gehangen.: Laten we er met elkaar voor zorgen dat het een blijvend kunstwerk wordt!

Moe maar voldaan laten we het achter, nu een weekje vakantie.

 

Na de super strenge vorst brak de zon door!

12 maart 2018

Vandaag weer aan de slag na twee weken waarin we niet konden werken. Vakantie en een week strenge vorst. ‘t Was echt heel koud. Gelukkig stond het kunstwerk op de kinderspeelplaats er goed bij! We zijn er ook best trots op!

We gaan ons richten op het volgende onderdeel: de drie “PEULEN” op het hondenlosloopterreintje aan de Knoopstraat. We hebben vorige week al de contouren uitgezet met witte verf, op het zompige veld. Nu op pad om de bossen met wilgentenen op te halen die nog bij onze APPEL in de bosjes lagen. Vervoer op de fiets!!

Toen we aankwamen mochten we van twee honden eigenlijk niet het veld op! Het was hun speelterrein! Veel geblaf, daar bleef het bij. “Ja, we komen op jullie terrein, en hoewel het voor honden een speelplaats wordt hebben we het toch maar even afgezet, ieder zijn territorium!”

In de supernatte grond zijn de tenen geplaatst, zonder de hulp van een man met een grondboor maar met de hand en super woman-power!! Zwaar werk!

 

Maar…… de zon brak door, vogeltjes zongen, een eerste lentedag, gewoon heerlijk!  Aan het eind van de middag staat daar onze eerste PEUL. We hebben geleerd van het eerste project over buiging en vlechten van de wilgentenen, gebruiken zoveel mogelijk de eigen spanning tussen de takken in het vlechtwerk, en alleen al het echt niet anders kan T-rips (tijdelijk) . We genieten ervan!

Tot de lucht steeds dreigender werd en een eerste donderbui de eerste PEUL water gaf!

Morgen weer verder!

Deze week drie dagen gewerkt.

Er staan nu drie Peulen. We leren veel van de Wilgentenen. Ze willen niet alles, maar als je goed oplet zie je de draaiing in de takken, en als je die volgt kun je mooi strakke lijnen, ribben neerzetten, die zo geplaatst worden dat ze toch kunnen wortelen in de vochtige aarde.

Ja, nat is het zeker! Onze schoenen zuigen vast in de drassige grond. De handschoenen en mutsen worden zelfs met regenbroeken aangevuld. Maar het zonnetje schijnt, en we weten, al is de wind nog ijzig, dat de lente er aankomt! En dat beloofd wortelen, groei, de eerste katjes verschijnen al.

We halen de laatste takken op, uit de bosjes bij onze Appel.

Hij staat daar trots, op het veldje met zijn blaadje in de top!

Nu staan er ook  drie bescheiden Peulen, die ook hun plekje al aan het innemen zijn.

De volgende dag spreek ik al een paar hondenbaasjes. Ze blijken het hele project bewonderend te volgen. Ook de honden zien al nieuwe speelmogelijkheden, en rennen onder het touw door dat er nog hangt,  zo door de Peulen. Opeens een waar  honden-speelparadijs , op het anders kale veld.

Plezier! Dat is wat eruit blijkt.

Dat is wat we voelden, toen we in de kou begonnen aan dit voor ons onbekende project, soms pittig, en heel leerzaam. Maar aan het eind van iedere werkdag, als we met modder aan de schoenen en blozende wangen van de kou afscheid namen, voelden we plezier in de voortgang.

We zijn bijna klaar! Binnenkort willen we het project aan de mensen van de Hoftuinen overdragen

We wensen hen veel plezier in het zien groeien en onderhouden van deze unieke kunstwerken!

Anita, Henriette en Hanneke

Projectleden:
– Hanneke Fonteijn
– Henriette v/d Horst
– Anita Vogel
– Wietske Rypkema

Hoftuinen
Achter de Hoven 268,
8933 CX Leeuwarden